Crowdfunding: delen is vermenigvuldigen

Nog niet iedereen is bekend met het fenomeen crowdsourcing, maar inmiddels dienen zich alweer enige tijd nieuwe varianten aan van contributiemarketing.
Een volgende stap in de ontwikkeling van participatie en contributiemarketing is wellicht crowdfunding; het delen van investering en opbrengst in online marketingactiviteiten.

Want zo ongebruikelijk is het niet om voor een goed idee wat funding te werven; politici doen het, fondsenwervers voor goede doelen doen het, en sinds kort dus ook creatieve ondernemers.
De bekendste vorm van crowdfunding is Sellaband. De site voor aanstormend muzikaal talent, waarin jij kunt investeren. Recenter was er de studentensite GreenNote, waar je als particulier een lening kunt verstrekken aan talentvolle studenten.
Nog even en ik vraag jou of je een deel van mijn hypotheek wilt overnemen, in ruil voor een aandeel EJ....

Toch is deze ontwikkeling niet te stoppen denk ik. Volgens mij hebben we slechts voorzichtig geroken aan het potentieel dat participatie- of contributiemarketing heet, en zal het de driver zijn van een nieuwe economie, en (vooral) van een nieuwe vorm van communicatie voor merken. Want er is op ontzettend veel manieren invulling te geven aan economische en sociale motieven. Daarover later meer.

Voorbeelden van crowdfunding

Er zijn diverse voorbeelden van meer- en minder succesvolle crowdfunding initiatieven. Zo helpt CatwalkGenius startup modeontwerpers aan wat business. Maar er zijn ook initiatieven van journalistieke aard: De Britse documentairemaker Franny Armstrong vergaarde meer dan £ 450,000 (€ 571,000) om fulltime aan The Age of Stupid te werken, en deze te financieren. Ze hoopt de documentaire tijdens het Sundance Film Festival in januari te kunnen presenteren. Mensen die 35 dollar investeerden (zo’n 50 euro) ontvingen een credit op de website van de film, en wie het aandurfde om € 12.500,- over te maken zal een percentage van de winst -als die er komt- kunnen opstrijken.



Waar komt crowdfunding vandaan?

De term crowdfunding is afgeleid van crowdsourcing, oftewel: het outsourcen van activiteiten die normaal gesproken in een bedrijfsvorm wordten verricht.
Een mooi voorbeeld daarvan is Cameesa (afgeleid van het Spaanse ‘camisa’, oftwel shirt). Op Cameesa kan iedereen zijn design uploaden en kan ‘de massa’ bepalen in welk design wordt geïnvesteerd waarna delen van de revenue naar zowel designer als investeerder terugvloeien. Het concept is afgeleid van het eerder succesvolle Threadless waarvan wordt gezegd dat het in 2006 17 miljoen dollar ophaalde door het publiek te laten bepalen welk t-shirt-design men wilde hebben. Een doorslaand succes kortom. Hoe kan dat?

Het zijn de gebruikers die Threadless groot maken. Zij ontwerpen de t-shirts, zetten hun ontwerpen online, laten andere gebruikers stemmen en zo bepalen welk shirt daadwerkelijk geproduceerd gaat worden. Vervolgens maken ze foto’s van zichzelf terwijl ze de aangeschafte Threadless-shirts dragen en ze bepalen ook of een uitverkocht shirt weer opnieuw in productie gaat of niet. Dat gebeurt alleen met die shirts die echt populair zijn. Een ander aspect is de engagement die dit concept met zich meebrengt: jij hebt zelf geparticipeerd in het product, daar kan je dus nooit meer negatief over zijn.
Ik denk dat dit laatste dé grote psychische driver is die van crowdfunding een succes zal maken.

Sellaband

Het bekendste voorbeeld van crowdfunding is natuurlijk Sellaband. SellaBand verbind muziekfans met opkomende artiesten die nog geen platencontract hebben. Via Sellaband wordt het traditionele muziekwereldje (de Henk-Jan Smitsen e.d.) gepasseerd; het zijn de ‘groupies’ die deze taak op zich nemen. Musikanten hebben profielen met cv en liedjes, en op het moment dat zij 5000 ‘aandelen’ verkopen (a 10 dollar) kan men zich opmaken voor een opnamesessie in de studio. Is Sellaband daarmee succesvol?
In 2 jaar tijd hebben meer dan 30.000 mensen meer dan 2.5 miljoen dollar gestopt in de talenten. 25 muzikanten (of bands) hebben (of zijn bezig) inmiddels een album op hun naam staan en uitgebracht.

Tot nu toe is er op elke 10 dollar investering 2 dollar 50 terugverdiend aan CD-verkoop en reclame. Het geld wordt verdeeld onder de artiest, SellaBand en de ‘believers’ of investeerders.
Voor de muzikant zit er echter een groot ander voordeel aan het concept: fans worden echte ambassadeurs door te participeren. ‘Mensen voelen zich deel van een team’ zegt Mark Maclaine, bassist in de Britse band Second Person. De band haalde 50.000 dollar op in 6 maanden bij 741 investeerders. Sindsdien is de video van de band te zien geweest op VH1 UK en MTV UK.