
Het doorontwikkelen van onze afgeleide behoefte-economie leidt tot frustratie; consumenten worden niet enthousiast van die nét iets gebruiksvriendelijker blikopener, snellere printer of van die extra features op een flatscreen tv. De economische transitie die voor de deur staat draait om wezenlijke waarde, en met name om het ontwerpen van welzijn. Toerisme met maatschappelijke meerwaarde leent zich daar uitstekend voor.
Social travel dus. Maar hoe ziet zo'n reisproduct eruit? Een schets...
Het sociale reisproduct
Bij een sociaal reisproduct is er sprake van een goed verzorgde vakantie met alle gemakken, waarbij de boeker zich bewust aanmeldt voor deelname in een sociaal, lokaal project. Dit kan een kennisproject zijn, een zorgproject of deelname bij de realisatie van een waterput of school. Alles is mogelijk. In het reisconcept wordt er gebruik gemaakt van de specifieke vaardigheden van de boeker.
Zo kunnen handige mensen en mensen met ervaring in bouw kunnen een dag meewerken aan de irrigatie van een dorp, mensen met ervaring als journalist, dtp-er, webbouwer, drukker of in hosting kunnen deelnemen in een regionaal mediaproject. Maar ook zouden er voor slagers, bakkers, veehouders en groentetelers mogelijkheden kunnen worden gecreëerd om hun op kleine schaal workshops te laten organiseren in achtergebleven gebieden. En zo zijn er talloze manieren te bedenken hoe een inspirerende, rustgevende en leerzaam vakantie-ervaring niet alleen voor een uitgerust lichaam kunnen zorgen, maar ook voor een sterke moraal en een blijvende herinnering.

Projecten zijn er genoeg. Wat er nog niet is, is een groep van betrokken marketeers en ondernemers die zich realiseren dat er zowel een interessante markt open ligt, als een manier om vanuit een wezenlijke bijdrage te werken aan economische groei. Dat het daarbij veel leuker is om voor een dergelijke reismerk te werken mag voor zich spreken, en aan gemotiveerd personeel zal het ook niet ontbreken. De grootste uitdaging en creativiteit zit in het organiseren van de samenwerking, en het ontwikkelen van een intelligente, sociale webomgeving. Aan de andere kant, er zijn al veel social online organisaties die een open entree bieden voor samenwerking, zoals Nabuur.com
Hoe ziet zo'n sociaal reismerk eruit?
Ik stel me een dergelijke reismerk voor met een online inschrijving op een doel (bijv. media) en een contintent (bijv. Zuid-Amerika). Na het invoeren van enkele relevante persoonsgegevens vindt er een match plaats met participerende doelen, en vindt indeling plaats in een team met aanvullende competenties.
Het interessante van dit reisprodukt is dat de bestemming vooraf onbekend is, waarmee de vakantie bij voorbaat als een grote verrassing is. Vanzelfsprekend zijn de accomodatie en het verdere reisproduct van hetzelfde hoge kwaliteitsniveau als bij een normale reis.
Een mooi voorbeeld van Contributive Marketing, én van een Blue Ocean Strategy.
Hoe zie jij het sociale reizen?
N.b Heb je zelf plannen voor het opzetten van een sociaal reismerk? Een interessante basis voor je plannen is het boek Toerisme naar de Derde Wereld, je kunt hier de samenvatting lezen.
Wat zijn de belangrijkste randvoorwaarden om sociaal toerisme succesvol te maken? Ik denk dat het weghalen van de elitaire aspecten cruciaal is.
Sociaal toerisme moet vooral leuk en ontspannen zijn. De bijdrage dient niet leidend te zijn, maar katalyserend.
Om een indruk te krijgen van een dergelijke reis geeft de volgende video denk ik een goed beeld van het effect van een sociale reis zónder stigma.
Africa Promo 2011 from Matt Hilecher on Vimeo.
Toch weer verkapte ontwikkelingshulp? Hebben de mensen daar er zelf veel werk aan en van? Hebben ze invloed? Wordt het bv management hun niet uit handen genomen omdat wij het sneller en beter kunnen en deze efficiëntie in onze investeringen willen houden?
In de 'Africa Promo 2011' video lijkt het allemaal heel geweldig en is het hoofd vd school heel positief over stimulans en motivatie. Wat ze niet laten zien is de inbreng van de kinderen en hoe zij met dingen omgaan. Het is weer verbeeld vanuit ' wat doen wij toch goed werk en wat is onze doelgroep toch inspirerend voor ons'. Misschien ben ik wat te kritisch en cynisch. Maar mijn ervaringen in Rwanda http://www.cirocco.nl/2011/07/26/workshop-in-rwandahoop-en-ontwikkeling/ hebben mij meer idee en gevoel gegeven van de manier waarop mensen daar met dingen omgaan en hoe ze communiceren met elkaar. Deze samenleving is zo anders dan de onze. Het verbaast me dat in de video een meisje opmerkt dat de kinderen niet zo zijn als bij ons... Wat had ze verwacht?
Posted by Irene van Nispen Kress 13 September, 2011 at 8:50